aed
div.post.online.st-answer-admin, div.post.st-answer-admin { background-image: url(http://i39.servimg.com/u/f39/18/22/09/39/admin-10.png)!important; background-position: right bottom; background-repeat: no-repeat; }
Ακτιβιστές
Gamatos (2920)
 
SCZI (1799)
 
Rock'n'Trolla (1690)
 
lOlman (1537)
 
Technical Supporter (1393)
 
Voks (1043)
 
B-Colt (994)
 
rebelos (812)
 
Μurderer (710)
 
YuGo007 (608)
 

Βοήθησε όπως μπορείς
για να παραμένει η Παρέα
στο χώρο αυτό

Περαστικός - 0
Νέος Χρήστης - 20
Μέλος - 50
Κάτοικος - 150
Πρεσβύτερος - 300
Βετεράνος - 500

Μη Συνδεδεμενος Παρακαλώ συνδεθείτε ή εγγραφείτε

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 1]

1 Free Europe Την / Το 21/12/2012, 04:40

dimig

ΦώτοΝτοσιέΕπαφές


Η Ευρώπη έχει αλωθεί

από τους μαφιόζους τοκογλύφους...

...oι κακοποιοί, νίκησαν τους στρατηγούς.

Χρειάστηκαν...

...τρεις παγκόσμιοι πόλεμοι,

...δεκάδες εκατομμύρια νεκροί

...και περίπου εκατό χρόνια,

για να κατακτήσουν οι Αμερικανοί την Ευρώπη.

Στη σημερινή ναζιστική Γερμανία βρίσκεται η γιάφκα της συμμορίας.




Το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου βρήκε την Ευρώπη απόλυτα σοκαρισμένη. Μόλις είχε βιώσει την απόλυτη ανθρωποσφαγή. Στην εποχή εκείνη, που ήλπιζε ότι η τεχνολογία θα έλυνε όλα της τα προβλήματα, την είδε να "στήνεται" απέναντί της να την "πυροβολεί" χωρίς έλεος. Τα πιο άγρια ανθρώπινα ένστικτα ένωναν τις δυνάμεις τους με τη σύγχρονη τεχνολογία και το αποτέλεσμα ήταν απόλυτα σοκαριστικό ...Το ανθρώπινο κρέας δεν προλάβαινε να "χορταίνει" τα νέα πολυβόλα που εφεύρισκε ο άνθρωπος, για να ξεπαστρεύει τους ομοίους του ...Ούτε ζώα δεν μπήκαν σε τέτοιες σφαγιαστικές καταστάσεις. Η τεχνολογία "ξερνούσε" θάνατο και αυτός έπεφτε με όλο του το "βάρος" πάνω στο ανθρώπινο είδος ...Είτε ως καυτό μολύβι είτε ως δηλητηριώδες αέριο, "έπεφτε" επάνω στους ανθρώπους και τους διέλυε.

Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα η ανθρώπινη σάρκα και οι ιδιότητές της θα έπαυαν να είναι το "μέτρο" των πολεμικών συρράξεων. Για το τελικό αποτέλεσμα της μάχης θα μετρούσε πλέον το πόσο σκληρό ήταν το μέταλλο και όχι το πόσο γυμνασμένο ήταν το ανθρώπινο κορμί των πολεμιστών. Τώρα μετρούσε το απλά λειτουργικό δάκτυλο —ακόμα και του πιο δειλού ανθρώπου— για να πατάει τη σκανδάλη ενός πολυβόλου και όχι το κορμί τού ήρωα. Τώρα μετρούσε η τοξικότητα του δηλητηριώδους αερίου και όχι η πνοή του γενναίου πολεμιστή. Τώρα μετρούσε η ποσότητα των πυρομαχικών που διέθετε ένας λαός και όχι το "φορτίο" τής γενναιότητας των λαών. Δεν υπήρχαν πλέον άνθρωποι-ήρωες, γιατί ο άνθρωπος δεν ήταν πλέον ο πρωταγωνιστής του πολέμου ...Ο άνθρωπος ήταν πλέον ο κομπάρσος του πολέμου ...Το κορόιδο ...Ο στόχος ...Το "κρέας". Τα πολεμικά "μηχανήματα" ήταν πλέον οι πρωταγωνιστές.

Ακόμα και στην πιο θλιβερή παράσταση, που έδινε το ανθρώπινο είδος μέσα στους αιώνες, είχε καταφέρει να μην πρωταγωνιστεί. Είχε καταφέρει να γίνει κομπάρσος ...Να γίνει ένα κομμάτι κρέας, το οποίο έπρεπε η τεχνολογία να "εξουδετερώσει" ...Η απρόσωπη και παγωμένη τεχνολογία, η οποία δεν είχε "αισθήματα" και "θέριζε" το ίδιο, είτε είχε απέναντί της στάχυα σιταριού είτε κορμιά ανθρώπων. Για την τεχνολογία, δηλαδή, είναι το ίδιο "εχθρός" ένα σκληρό στάχυ με ένα σκληρό ανθρώπινο κορμί. Δεν έχει διαφορά γι' αυτήν, αν πρέπει το πρώτο να το αντιμετωπίσει με μια θεριστική μηχανή και το δεύτερο με ένα πολυβόλο ...Υπάρχει γι' αυτήν ένα πρόβλημα κι αναζητείται η πιο εύκολη και φθηνή λύση.

Από τη στιγμή που η τεχνολογία αυτή μπήκε στον πόλεμο ως πρωταγωνιστής, το μακελειό θα ήταν αναπόφευκτο. Αν, δηλαδή, στη μέχρι τότε σκληρότητα των πολέμων υπήρχε —έστω και στοιχειωδώς— ένα ιπποτικό πνεύμα, το οποίο αναγνώριζε την έννοια του "ελέους", αυτό εξαφανίστηκε. Οι μηχανές δεν έχουν έλεος και οι στρατοί έγιναν "μηχανές" καταστροφής και θανάτου. Έγιναν "βιομηχανίες" παραγωγής θανάτου και καταστροφής υποδομών. Οι στρατιώτες έπαψαν να είναι πολεμιστές και έγιναν εργάτες χειριστές μηχανημάτων, τα οποία "παρήγαγαν" θάνατο. Τα τανκ δεν ήταν πανοπλίες πολεμιστών, αλλά ασφαλείς "συνθήκες" εργασίας μέσα σε έναν ιδιόμορφο εργασιακό χώρο. Οι πάντες κορόιδα μέσα σε ένα "παιχνίδι", το οποίο δεν γνώριζαν ποιοι το "έπαιζαν" και οι ίδιοι παρίσταναν το "κρέας" για τη σφαγή.

Αρκεί να δει κάποιος μερικά ιστορικά "στατιστικά" του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και να τα συγκρίνει με όλες τις πολεμικές συρράξεις πριν από αυτόν. Στη Μάχη του Σομμ, όπου συμμετείχαν οι Βρετανικές Δυνάμεις υπό τις διαταγές του Στρατηγού Ντάγκλας Χαίηγκ, τα πράγματα ήταν πρωτοφανή ακόμα και για την Υπερδύναμη της εποχής Βρετανία. Η επίθεσή της ξεκίνησε την 1η Ιουλίου και μόνον την πρώτη ημέρα οι Βρετανοί είχαν 60.000 νεκρούς στρατιώτες. Ασκόπως και αναιτίως οι Βρετανοί "ξόδεψαν" ένα ανθρώπινο δυναμικό μεγαλύτερο από τον στρατό εκείνον, που κάποτε έδωσε στον Μέγα Αλέξανδρο τη μισή Ασία. Μέχρι το τέλος της μάχης οι Βρετανοί είχαν απώλειες 1.000.000 στρατιωτών με κέρδος μία λωρίδα γης. Αν αυτά ήταν τα "κόστη" τής υπερεξοπλισμένης Υπερδύναμης, τότε οι άλλοι —οι πολύ πιο αδύναμοι— τι ακριβώς θα πλήρωναν ως "κόστος";

Γιατί έγινε όμως αυτή η αλλαγή; Γιατί μέσα σε λίγα χρόνια άλλαξε μια πρακτική αιώνων; Γιατί ο πόλεμος έγινε μια απλή "φάμπρικα" γενικής καταστροφής και θανάτου; Γιατί ξαφνικά στόχος έπαψε να είναι η κατάκτηση και έγινε η καταστροφή; Η απάντηση είναι πιο απλή από αυτήν που φαντάζεται ο αναγνώστης. Άλλαξαν οι απαιτήσεις του πολέμου, γιατί απλούστατα άλλαξαν τα αφεντικά του. Αν μέχρι τότε τα αφεντικά τού πολέμου ήταν οι στρατιωτικοί και οι πολιτικοί παράγοντες των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης, αυτοί άλλαξαν. Άλλαξαν τα αφεντικά, άλλαξαν τα συμφέροντα και άρα λογικό ήταν ν' αλλάξουν και οι μέθοδοι που έφερναν τα πολυπόθητα κέρδη.

Μέχρι τότε όλοι οι φιλόδοξοι πολιτικοί ή στρατιωτικοί παράγοντες ονειρεύονταν να "χτίσουν" αυτοκρατορίες ...Να τις επεκτείνουν ...Να τους δώσουν νέες επαρχίες, τις οποίες εύκολα και γρήγορα θα τις ενέτασσαν στη δομή τους. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι πόλεμοι γίνονταν με κάποια συγκεκριμένη λογική. Πολεμούσαν οι άνθρωποι, για να προστατεύσουν αυτά που τους ανήκαν ή ν' αρπάξουν εκείνα που ανήκαν σε άλλους. Πολεμούσαν άνθρωποι ανθρώπους με στόχο τα υλικά αποκτήματα που κατείχαν. Οι στρατιώτες σκότωναν τους αντίπαλους στρατιώτες, αλλά δεν κατέστρεφαν τα πάντα στο πέρασμά τους. Είχαν συναίσθηση των αξιών, τις οποίες είτε προστάτευαν είτε διεκδικούσαν. Πολεμούσαν μεταξύ τους, αλλά δεν κατέστρεφαν γενικά ό,τι έβρισκαν μπροστά τους, γιατί αυτό ήταν βλακώδες.

Διεκδικούσες το καλό "σπίτι" τού γείτονα, για να το απολαύσεις ο ίδιος και όχι απλά για να το γκρεμίσεις. Διεκδικούσες έναν χώρο με υποδομές, για να τις εκμεταλλευτείς ο ίδιος και όχι για να τις καταστρέψεις. Αν τις κατέστρεφες, μείωνες την αξία τής κατάκτησής σου. Αν τις ισοπέδωνες, εξανέμιζες μόνος σου τα κέρδη τής νίκης σου. Μετέτρεπες τον χώρο σε ένα έρημο τοπίο, το οποίο εσύ θα έπρεπε ν' αναπτύξεις και με τον κόπο και τα χρήματά σου να το επαναφέρεις στην κατάσταση που το έκανε επιθυμητό. Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Οι στρατοί δεν μετέτρεπαν τις κατακτήσεις τους σε "οικόπεδα", γιατί δεν είχαν μεγάλο κέρδος από τα οικόπεδα. Οι στρατοί διεκδικούσαν τις λείες τους όσο το δυνατόν πιο ανέπαφες από την καταστροφή τού πολέμου. Οι ιδιοκτήτες ήταν αυτοί που τους "ενοχλούσαν" και όχι οι "ιδιοκτησίες".

Όλα αυτά τα βλέπαμε επί αιώνες να συμβαίνουν. Περιοχές όπως η Αλσατία ή η Λωρραίνη, η Σιλεσία, η Ρηνανία ή η Βεστφαλία δεν τις γνωρίσαμε επειδή έδωσαν στην ανθρωπότητα μεγάλους φιλοσόφους, λαμπερούς καλλιτέχνες ή τρομερούς επιστήμονες. Όλες αυτές ήταν περιοχές της Ευρώπης, οι οποίες έγιναν γνωστές ως διάσημες "λείες" πολέμων ...Περιοχές, οι οποίες μετά από κάποιους πολέμους άλλαξαν "χέρια" ...Περιοχές, οι οποίες έγιναν γνωστές όταν όλα γίνονταν με τη γνωστή πάγια λογική των πολέμων ...Τη λογική που γνωρίζαμε από την αρχαία ιστορία ...Τη λογική που μάθαμε ν' αναλύουμε στα μαθήματα της ιστορίας.

Όλα αυτά άλλαξαν μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πόλεμος ξαφνικά έχασε τον "γήινο" στόχο του. Έπαψε να έχει στόχο την κατάκτηση. Απέκτησε "συμβολική" διάσταση. Πολεμούσες "εδώ", αλλά το κέρδος ήταν "αλλού". Πέθαινες "εδώ", αλλά τα συμφέροντα επεκτείνονταν "παραπέρα". Οι εκατόμβες των θυμάτων δεν γίνονταν για μια λωρίδα γης, όπως αυτό φαινόταν στον "άσχετο" παρατηρητή ...Γίνονταν για δήθεν παγκόσμιες πρωτιές ενός δήθεν παγκόσμιου ανταγωνισμού. Το βιομηχανικό κεφάλαιο διεκδικούσε τις αγορές παγκοσμίως και όταν πλησίαζε ο κορεσμός, οι ανταγωνιστές πολεμούσαν μεταξύ τους, δίνοντας "ραντεβού". Σαν τα αληταριά των οπαδών των ποδοσφαιρικών ομάδων. Έδιναν "ραντεβού" θανάτου και ο νικητής κυριαρχούσε μακριά από τον χώρο του ραντεβού.

Όταν δηλαδή η Γερμανία έφτασε στο όριο του ανταγωνισμού της με τη Βρετανία, έδωσε ένα "ραντεβού" θανάτου με τη Βρετανία κάπου στο Βέλγιο. Στόχος δεν ήταν κάποια γωνιά τού Βελγίου. Το Βέλγιο ήταν το "ρινγκ" των "μονομάχων". Όποιος κέρδιζε τη μάχη σ' αυτό το "ραντεβού", θα κέρδιζε την "αγορά" εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, εφόσον όλα γίνονταν για την παγκόσμια αγορά. Υπό αυτήν τη σκοπιά βλέπουμε ότι οι απώλειες των 60.000 Βρετανών μέσα σε μία ημέρα και επάνω σε ελάχιστα στρέμματα γης έχουν μια κάποια λογική. Εφόσον οι μάχες, οι οποίες αφορούσαν "μέτωπα" δεκάδων χιλιάδων χιλιομέτρων, γίνονταν "σημειακές" για την ανάπτυξη της μέγιστης ισχύος των αντιμαχόμενων πλευρών και η "κατάκτηση" ήταν virtual και τεράστια, τότε αναπόφευκτα και ο αριθμός των νεκρών θα ήταν τεράστιος ...Virtual βέβαια ήταν μόνον η κατάκτηση και όχι η μάχη των πραγματικών ανθρώπων.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Αλλάζοντας τα αφεντικά, άλλαξαν οι στόχοι. Αν μέχρι τότε οι πολιτικοστρατιωτικοί ηγέτες αγωνίζονταν να "χτίσουν" αυτοκρατορίες, μοιράζοντας φέουδα στους εκλεκτούς τους, όλα αυτά άλλαζαν. Ξαφνικά εμφανίστηκαν νέα αφεντικά, που ήταν προφανές ότι δεν ενδιαφέρονταν για νέα φέουδα και κατακτήσεις, αλλά για "κατακτήσεις" αγορών. Ρωτάμε λοιπόν τον αναγνώστη. Ποιοι ήταν τα νέα αυτά "αφεντικά" των κρατών; ...Οι τρομεροί βιομήχανοι, θα έλεγε κάποιος με αριστερή "παιδεία" ...Το "κεφάλαιο", όπως θα έλεγε ο "κεφάλας" ο Μαρξ ...Οι κεφαλαιοκράτες, όπως θα έλεγαν οι γνωστοί "καθοδηγητές" των συνδικαλιστών. Όλα αυτά είναι αληθή. Όμως, πόσο σωστά είναι, όταν αναζητούμε τα αφεντικά; ...Τα πραγματικά αφεντικά και όχι αυτά, που μας δείχνουν σαν τέτοια........

συνέχεια στο http://eamb-ydrohoos.blogspot.gr/2012/12/free-europe.html

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 1]



Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης


© 2009-2013 Parea.Biz Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος.